Het begon bij Café de Witte

Het begon bij café de Witte

“Kijk eens om je heen! Zie jij nog veel volle of halfvolle glazen op de bar”, was één van de opmerkingen die viel tijdens het afgelopen zomerfeestweekend in Hengevelde. Als er in de tent bij de jeugd een rondje gegeven werd, ging eerst de vraag rond wie er wat te drinken wil. Vervolgens betaalde iedereen zijn eigen consumptie. Waar je in het verleden met een groep van pak 'm beet 10 personen bij elkaar stond en er massaal een rondjes werden gegeven, dan voelde ieder zich verplicht om hetzelfde te doen. (Hetgeen de verkoop natuurlijk wel stimuleerde, commercieel gezien aantrekkelijker misschien?)

Nu kan ieder, op elk gewenst moment, zijn geluk verderop zoeken zonder na te hoeven denken wat men er van zou kunnen vinden dat hij of zij geen rondje heeft gegeven. Hij heeft immer zijn eigen consumpties al afgerekend. Waren het niet immer en altijd dezelfde personen die ‘dronken van een ander’.

Wat je dus zag tijdens de Hengeveldse weekenden, dat ook oudere bezoekers langzaam maar zeker dit overnamen. Als je met een vol glas staat te keuvelen, kwamen er aanzienlijk minder volle bladen bier voorbij, waarvan men denkt het aanbod niet te kunnen weigeren.

Zo dacht Gerard de Witte enkele decennia geleden al! Tot in de wijde omgeving werd er maar vreemd tegenaan gekeken; Bij café de Witte mocht je geen rondjes meer geven’ werd er chargerend geroepen. In zekere zin was dat natuurlijk ook zo, al hield Gerard altijd oog voor de uitzonderingen als verjaardagen en jubilea. Maar de hoofddoelstelling was dat klanten ongedwongen de kroeg binnen konden wippen zonder zich verplicht te voelen en voor een uurtje binnen een vermogen kwijt te zijn.

Zo voelde het eveneens voor velen tijdens de Zomerfeesten Hengevelde;

Gerard bedankt!

WegdamNieuws.nl