zondag 19 november 2017
Inloggen

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

De Wegdammer Club slinkt

  • donderdag, 07 april 2016 06:01

De krantenfoto brengt ons terug naar 1998. De blijgestemde mannen, waaronder twee ooms van mij, vormen de Wegdammer Club. Het zijn de priesters die in de parochie Wegdam geboren en getogen zijn. Elk jaar komen ze één keer bij elkaar. Ze gaan dan bij een van de zes op bezoek voor een gezellige middag. Lekker eten, een borrel, een sigaartje, familiezaken bespreken, de stand van zaken in hun werk als pastoor en de totale RK kerk en de heren wisselden daarbij ook graag de laatste moppen uit. De foto is symbolisch voor de hoogtijdagen van het katholicisme in de vorige eeuw. Tijdens het zogenaamde Rijke Roomsche Leven inspireerde het geloof in elke stad of dorp talloze jongens en meisjes om hun leven in dienst van God te stellen. Ze werden non, broeder of priester. De mannen van de Wegdammer Club waren priester. Anno 2016 zijn Theo Escher (sinds enkele dagen 77), Ludger Brummelaar (sinds enkele dagen 90) en Herman Nollen (93) nog onder ons. Enkele weken geleden ontmoette ik het drietal.
(Foto uit de Twentsche Courant Tubantia van 5 juni 1998: vlnr Theo Escher, Gerard Pierik, Bernard Eijsink, Ludger Brummelaar, Harrie Eijsink en Herman Nollen)

Een kersverse luchtfoto zou wonderen doen.  Alle grote en kleine gebouwen op het erf van de familie Van de Riet beschrijven, is onbegonnen werk. Je zou het niet zeggen als je over de Wethouder Goselinkstraat rijdt, maar Erve Wessels - zoals het bedrijf heet – bestaat afgezien van het woonhuis uit een wirwar van schuren, bijgebouwen, loodsen en andere optrekjes. Drie generaties Van de Riet wonen en werken er, plus Muts, de eenjarige hond. Mijn nieuwsgierigheid gaat uit naar Ina. Ze is voormalig onderwijzeres van de lagere school in Markvelde, heeft op het erf een grote, speciale moestuin, maakt fraaie mozaïeken, geeft workshops en zo meer. Ze vat haar activiteiten samen onder de naam Atelier Gein.
We beginnen ons bezoek met een rondleiding.
(foto Annabel Jeuring)

Goorsestraat - aflevering 14: familie Smit

  • donderdag, 11 februari 2016 06:54

Boerenbloed en Duits bloed. Dat zijn hoofdbestanddelen van het DNA van de familie Smit die jarenlang in het centrum van Hengevelde een zaak had in meubels, kleding, sigaretten enzovoort. De 88-jarige Louis is de enige telg van de familie die Hengevelde trouw is gebleven. Hij en zijn vrouw Marietje wonen er nog altijd, hoewel de zaak bijna achttien jaar geleden overgegaan is naar de familie Wolterinck. Louis’ zus Ria, die anderhalf jaar jonger is, woont in Delden. Omdat ze door een probleem met haar linkerknie nogal gebonden is aan haar appartement in De Wieken, hebben we bij haar afgesproken. Maar eerder al sprak ik Louis en Marietje in hun eigen huis aan de Markesingel. De overige familieleden wonen verder weg.
Deel 14 van de serie 'Goorsestraat in de jaren vijftig van de twintigste eeuw’: de familie Smit.

Op enig moment kon je zelfs boeken lenen bij Bekkers. De winkel aan de Goorsestraat, waarin alweer jaren de Bazar van Jon is gevestigd, was een soort supermarkt avant la lettre. Van alles en nog wat was er te koop, naast manufacturen en speelgoed, ook vloerbedekking, gordijnen, corsetten, werkkleding, stoffen, overhemden, blouses, kousen sokken. Vuurwerk met oud en nieuw, kerstkaarten, postzegels, boezeroens, manchester werkbroeken, onderkleding , ja zelfs hennekleden, de kleding die overledenen aankregen in de kist.  Pas zondagmiddag om een uur of 1 sloten Frans en Betsy Bekkers de winkel om nog even te kunnen genieten van een paar vrije uren. Zo ging dat toentertijd. Hun zoon Gerard nam de zaak nog een tijdje over, maar koos uiteindelijk voor een andere loopbaan.
Deel 13 van de serie 'Goorsestraat in de jaren vijftig' van de twintigste eeuw: de familie Bekkers.

Meestal is het onverwacht. Hij heeft een zakelijke bijeenkomst, is een potje volleybal aan het spelen of is onderweg naar zijn werk bij garage Bleeker, als zijn telefoon gaat. Dan hoort Jos Groothuis (56) dat er een Wegdammer uit de tijd is geraakt. En dan weet hij dat het zijn beurt is binnen het groepje van acht parochianen dat de avondwakes leidt. En als er geen priester beschikbaar is, kan het zijn dat hij ook voor moet gaan bij de uitvaart. Dus moet hij acuut ruimte maken in zijn agenda.
Jos is een bekend gezicht geworden bij de rituelen rond het afscheid van een Wegdammer. Kort na de kerst leidde hij samen met Ans Eshuis de avondwake van Martien ten Heggeler, zijn leeftijdsgenoot en ploegmaat tijdens het wekelijkse volleybalavondje waardoor de afscheidsviering er niet gemakkelijker op werd.
Ik interviewde Jos over leven en dood, over zijn taken in de kerk, over zijn werk en familie en ontdekte een gedreven en gelukkig man ondanks de nodige klappen die hijzelf ook heeft moeten verwerken.

Dorpsagenda powered

sio

agendahvelde

De verhalen van Gijs worden u aangeboden door

Reacties van lezers

Koop bij onze sponsoren

waar

WN op socialmedia

Zoeken op deze site!

Spreuk van de week

Je hebt niet veel mensen nodig om gelukkig te zijn

 

Gewoon de juiste

Tip spreuk: [email protected] 

Koop bij onze sponsoren

Koop bij onze sponsoren