Nederpop in crisistijd

Het hoogtepunt van de crisis is bereikt deze week. Alle negatieve berichten over de economie kunnen van tafel. De mening en opvattingen van alle politici zijn niet meer nodig. Want dames en heren, ik las het vorige week in de krant, Gerard Joling “De mister Gay” van Nederland heeft het hoge woord eruit gegooid. Joling heeft zich openlijk uitgesproken over de situatie in ons land. Hij maakt zich grote zorgen. En daarom kan iedereen vanaf nu zijn mond wel houden want Gerard Joling zegt namelijk “We gaan naar de kloten”.

En als Gerard Joling iets zegt dan is dat zo. Daar heeft iedereen naar te luisteren.  Ik dacht eerst dat het zijn nieuwe hit was. We gaan naar de kloten, maar hij meent dit uiterst serieus. Dus mensen No more Bolero’s, we boeken allemaal een ticket to the tropics. Want ja Maak me Gek, ik sta overal voor open.

Maar waarom moet nu uitgerekend Gerard Joling dat nu zeggen. Ik wordt er een beetje bang van. Als een van de toppers zich hier nu ook al mee gaat bemoeien dan vrees ik dat we straks Dries Roelvink als Minister President hebben.

Kijk, als Marco Borsato dit nu had gezegd dan was het logisch geweest. We staan allemaal in het Rood. En ik weet ook mij god niet wat De Bestemming is van al die Europese gelden van de noodfondsen maar het is wel De Waarheid. De meeste dromen zijn bedrog maar om nu te zeggen dat we meteen van de Euro af moeten stappen is ook zo wat. Afscheid nemen bestaat niet. Ooit zijn we allemaal weer Binnen.

Van mij had De Dijk zich er ook wel mee mogen bemoeien.  Want het is moeilijk om deze crisis te weren. Ik kan het niet alleen maar Gerard Joling ook niet. Misschien moeten we eens op bezoek bij de Koning. En dan naar binnen zonder kloppen, maar als ze er niet is dan heeft dat natuurlijk ook geen nut. Dus we blijven zitten met een Bloedend Hart. Wie helpt ons uit deze crisis. Vannacht zat ik ook al met deze vraag, op het laatst vroeg ik maar Mag het licht uit.

Het is toch 1 grote teringzooi die hele crisis. We zijn te ver gegaan met zijn allen. En daarom zitten we nu met een puinhoop bij ons in Den Haag. Een typisch geval van Haagse BlØf. Maar BlØf. heeft er ook geen verstand van. Liefs uit Londen, ik dacht toch echt dat het Europees parlement in Brussel zat. Wat moeten we nu doen man. De crisis treft ons harder dan ik hebben kan.  Niet alleen hier in het oosten maar ook Aan de Kust. Maar later als ik groter ben dan weet ik het zeker. Het wordt beter.

We moeten nu  allemaal eenmaal even  een toontje lager zingen. Van lente in Twente is ineens geen sprake meer. Wat we in ieder geval niet moeten doen is rare fratsen uit halen. Want in ons Dorp zijn wij gelukkig, met hemelvaart fietsen we nog steeds en van een pimpelmees worden sommige mensen toch ook nog blij. En ach er kan nog meer bij.

Een echte oplossing kan ik nog niet vinden. Misschien ben ik wel niet de aangewezen persoon om een oplossing te vinden. Ik als Frank boeiend sowieso niet. Frank Boeijen zei het al eerder we moeten het niet zo Zwart-Wit zien. Maar zeg me nu gewoon dat het niet zo is. Die hele crisis vreet aan mij.

Het voelt als een Klein Orkest in een te grote kamer.  Je hoort het net niet, maar het houdt je bezig. Ik weet het niet meer. Laat mij maar alleen. Ergens Over de muur is er een oplossing. Maar ondertussen zijn veel mensen Koos Werkeloos.

Ik hoop dat alles goed komt. Volgend seizoen ben ik terug. Met nieuwe columns en misschien wel de oplossing.! Tot in het nieuwe jaar!    

 

BLØF