Het EK van de Wortelman (deel 2)

 Louis ten Elzen, geboren en getogen in Hengevelde, volgt het Nederlands elftal al jaren op de voet. Met zijn vrouw Ria is hij afgereisd naar Sumy in de Oekraïne. Van daaruit schrijft hij voor Wegdam Nieuws een kroniek van het EK 2012. Vandaag deel 2.

‘Voor we vertrokken naar de Oekraïne, kregen we veel waarschuwingen. Oekraïne is gevaarlijk, de mensen zijn corrupt, ’s nachts wordt je klem gereden en overvallen. En zo nog veel meer. Oké, toen we aankwamen in Kiev was er geen huurauto en we dachten: “Daar gaan we, we worden bedonderd door de corrupte mensen hier”. Achteraf bleek dat er werkelijk een fout gemaakt was en afgelopen zondag werd ons netjes, bij ons hotel 350 kilometer verderop, een auto bezorgd.

De mensen hier zijn in eerste instantie terughoudend. Maar na een tijdje ontdooien ze en helpen ze daar waar mogelijk. Ineens blijken al die vooroordelen niet waar te zijn. Zij verstaan onze taal niet en wij spreken hun taal niet. In het begin geeft dat problemen. De mensen hier doen echt hun best om je te verstaan. Anderen worden gevraagd of zij verstaan wat je zegt, zodat zij het kunnen vertalen. Na een tijdje weten ze wat je wilt, waar je van houdt e.d. Dan word je echt in de watten gelegd.

Maar ook op straat kun je de mensen ontmoeten en spreken. Zo ook afgelopen zondagavond. We gingen in een restaurant even verderop bij ons hotel eten. Ze hadden er schermen met voetbal erop. Naast ons zat een groep van een man of tien, in de leeftijd rond de 25 jaar. Binnen no time was er contact. Eén van hen, Yuriy Gorbachov, was jarig en dat werd gevierd. Op hun tafel stond een soort “bierpijp” met 5 liter bier waaruit ze zelf konden tappen. De Wortelman houdt helaas niet van bier, maar mijn vriend heeft van enkele glazen mogen genieten. Een vriendin van Yuriy heeft geholpen bij het uitzoeken en bestellen van het eten. We kregen echte Oekraïense gerechten voorgeschoteld. We konden zelf vaststellen dat de Oekraïense keuken uitstekend is. Wat we gegeten hebben, weten we niet precies, maar lekker was het zeker. Na een leuke en gezellige avond zijn we rond 12.00 uur lekker gaan slapen.

Maandag zijn we richting Putvyl gereden en hebben we genoten van het Oekraïense landschap. We reden door een deel van de graanschuur van Europa. Hele landerijen vol met graan. Zien we in Nederland nog maar zelden een ooievaarsnest, hier zagen we er tientallen, met jonkies!!!

Putvyl is een historisch stadje waar de Partizanen de stad hebben verdedigd. Slechts de ruïne van de stadspoort is nog te zien. Maar je hebt er een adembenemend uitzicht over de omgeving. Op de weg terug zijn we door een echt Oekraïens dorpje gereden. De weg was niet meer dan een zandweg, je kent misschien nog wel de karresporen zoals wij die vroeger in Nederland ook kenden. We kwamen er boeren tegen in de kenmerkende “Russische kostuums”.

Maandagavond speelde Oekraïne tegen Zweden. In Sumy, waar ons hotel is, hebben ze een heel leuk stadion met een capaciteit van 25.000 toeschouwers. De terreinknecht heeft er een eigen fan-zone gebouwd met een groot scherm. We zijn er de wedstrijd gaan kijken. Het zat er helemaal vol. Toen we aankwamen mochten er geen mensen meer in. Voor ons werd een uitzondering gemaakt. Wij kwamen helemaal uit Nederland, dat was wel heel bijzonder. We kregen een vip-behandeling. Helemaal vooraan bij de tafel van de organisator werd voor ons plek vrij gemaakt. Toen Oekraïne 2-1 scoorde gingen ze helemaal uit hun dak. De tafel achter ons was zo enthousiast dat ze per ongeluk hun glazen bier om stootten. Je kunt het wel raden, allemaal over de broek van de Wortelman. Een kleinigheidje hou je altijd, maar het was geweldig om het enthousiasme van de mensen te zien. Iets wat wij momenteel met ons elftal missen!
Dinsdag hebben we er een rustig dagje van gemaakt. We waren door onze Engelse vriend Charly, die eerder met ons is meegereden van Kiev naar Sumy, uitgenodigd om mee naar een meer te gaan. Er was een klein strand en daar omheen kleine huisjes. Deze kon je huren en je kon er heerlijk bbq’en. . Na een heerlijke rustige dag zijn we op tijd naar bed gegaan, immers de grote dag wachtte!!

Woensdag morgen hebben we eerst ontbeten. Daarna zijn we nog even de stad ingelopen om de laatste benodigdheden te halen voor de trip naar Charkov. Het zou 35 graden worden, we hebben daarom het nodige water meegenomen. Nog even gekeken naar verse wortelen met loof maar helaas……. Toch maar weer de kunstwortelen met vers loof van selderij en peterselie!! Het was wat drukker onderweg dan afgelopen zaterdag, maar omstreeks half vijf kwamen we bij de fanzone aan. Het was warm en druk. De Wortelman moest weer diverse keren op de foto met vooral Oekraïense vrouwen. En dat op zijn “oude” dag! Om 17.30 uur kwam Armin van Buuren op het podium. Wat een spektakel. Veel herrie maar wel leuk. Je moet echter wel laveloos zijn, wil je dat een hele avond volhouden. Gelukkig voor ons duurde het maar een half uur! Na Armin van Buuren kon de parade weer beginnen. Was de parade zaterdag al groot en trok het veel publiek, gisteren was het nog gekker. Uiteindelijk liepen er zo’n 70.000 mensen mee. Met name de Oekraïners vonden het geweldig om mee te lopen. En het publiek stond rijen dik langs de kant. Met ons liep een Nederlands dweilorkest dat het Oekraïense volkslied kon spelen. Hun leider kon het zelfs zingen. Het werd één prachtig feest. Samen met de Oekraïners hun volkslied zingen. Door dit alles werden zelfs de agenten enthousiast. Ze wilden met de Wortelman samen op de foto en gingen hun pet ruilen. Als de baas dat maar goedkeurt….??!!

 En dan de wedstrijd. Het elftal begon sterk maar daarna werd het minder. Wat waren we er ziek van. Ook dit moet ik als Wortelman als oranje supporter meemaken. Tegen Portugal hebben we nog een kleine kans. Zondag gaan we dan ook vol goede moed het elftal aanmoedigen en schreeuwen we ze naar een overwinning toe van minimaal 2-0. Wel moet Bert van Marwijk zijn elftal op enkele posities aanpassen.’