Speurneus Marcel vindt zijn hobby’s terug

Marcel Keizer is schilder van beroep, maar droomt al jaren van één ding: een middagje op pad met een metaaldetector. Zijn vrouw Sandra hield die droom lange tijd tegen, want ze zag zichzelf nog niet direct elk weekend met een emmer en schepje op stap gaan. Toch had Marcel het zekere voor het onzekere genomen en alvast een abonnement op een metaaldetectie-magazine afgesloten om goed voorbereid te zijn. Precies zoals hij dat eerder deed met wielrennen, golfen, tennis en vissen. Bij elke hobby begon hij met de aanschaf van alle benodigde spullen, dan was dat tenminste geregeld. Het gebruik ervan kwam er vaak niet van, en zo raakte de schuur steeds voller met ongebruikte uitrusting. Zijn wens voor nu: één keertje serieus schat zoeken.

Die wens hing niet Marcel zelf in de boom, maar Sandra, en niet helemaal onschuldig. Ze hoopte dat één middagje piepend door het bos lopen voldoende zou zijn om Marcel definitief van deze bevlieging te verlossen, zoals eerder al gebeurde met het tennissen en het fietsen. Het hele gezin sloot zich met plezier aan bij het complot.

Vorige week trok de Wensboomcommissie er samen met Sandra en de kinderen op uit om van alles in de grond te stoppen dat met Marcel te maken had. Een setje tenniskleding, een fiets, een paar blikjes bier voor de eerste dorst, en een kistje vol herinneringen, samengesteld door zijn kameraden. Voor de gelegenheid kregen alle betrokkenen een eigen hesje, met de kameraden als de zeven dwergen als ultieme “helpers”.

Marcel werd met een smoesje de auto in gelokt en naar een bos gereden, waar zijn gezin, een aantal kameraden en leden van de Wensboomcommissie hem op stonden te wachten. Met een detector in de hand en hulptroepen om hem heen groef hij uiteindelijk alles weer op.

Of Sandra’s stille hoop is uitgekomen en Marcel nu voorgoed genezen is, blijft de vraag. Die avond bleef het in ieder geval nog lang gezellig, met de blikjes bier eindelijk waar ze horen: binnen handbereik.