Wegdammers trotseren Nijmeegse Vierdaagse: ”Intocht blijft bijzonder!”

De Nijmeegse Vierdaagse 2026 zit er weer op. Vier dagen lang trotseerden duizenden wandelaars de kilometers richting de felbegeerde finish. Ook meerdere Wegdammers verschenen aan de start. Jurgen Bos voltooide de Vierdaagse voor de vijfde keer, Harry Spekreijse bereikte samen met zijn partner Josine na een jaar afwezigheid opnieuw de eindstreep en ook Margo Tijhof liep de Vierdaagse met succes uit. Met enkele Wegdammers blikken we terug op een bijzondere wandelweek.

Voor Jurgen Bos was het alweer zijn vijfde succesvolle deelname. Toch voelde deze editie anders dan de voorgaande jaren.

“Mijn vijfde Nijmeegse Vierdaagse zit erop. Voor de vijfde keer heb ik de finish gehaald, maar deze editie voelde toch anders dan de voorgaande jaren. Waar ik de afgelopen jaren altijd wel met iemand liep, heb ik dit jaar alle vier de wandeldagen alleen afgelegd.

Dat maakte het toch wel anders. Je bent vier dagen lang volledig op jezelf aangewezen. Juist daardoor voelt het alsof je deze prestatie echt op eigen kracht hebt neergezet.”

Opvallend genoeg kende Bos dit jaar geen echte zware dag.

“Een echte zwaarste dag heb ik dit jaar niet gehad. Dankzij de ideale weersomstandigheden en het uitblijven van blessures, op een paar blaartjes na, verliepen alle vier de etappes verrassend goed. Natuurlijk voel je de kilometers in je benen, maar ik heb geen moment gehad waarop ik dacht dat ik het niet zou halen.”

Voor Bos blijft de oversteek van de Maas bij Cuijk ieder jaar een bijzonder moment.

“Een van de mooiste momenten blijft voor mij ieder jaar weer de oversteek van de Maas bij Cuijk. Speciaal voor de Vierdaagse wordt daar een pontonbrug aangelegd. Als je ziet hoeveel duizenden wandelaars daar achter elkaar overheen lopen, besef je pas hoe groot dit evenement eigenlijk is. Dat blijft een indrukwekkend gezicht.”

Ook de laatste kilometers richting de finish maken ieder jaar indruk.

“Ook de intocht over de beroemde Via Gladiola blijft ieder jaar bijzonder. Het mooiste moment? Dat ik geen gladiolen hoefde mee te dragen. Hartstikke mooi natuurlijk, maar na een paar kilometer zijn die bloemen zwaarder dan je denkt. Gelukkig stonden ze op de camping al voor mij klaar in een vaas.

De Vierdaagse draait voor mij niet alleen om de kilometers, maar vooral om de unieke sfeer langs de route. Dorpen zijn prachtig versierd, vaak met leuke thema’s zoals Superman, en overal staan mensen om je aan te moedigen. Vooral de laatste kilometers richting de finish geven al die supporters je net dat beetje extra energie.”

Hoewel hij dit jaar minder bekenden langs de route zag, bleef de support bijzonder.

“Dit jaar zag ik onderweg wat minder bekende gezichten dan andere jaren. Toch was het mooi om onderweg een aantal mensen van de camping tegen te komen. In Nijmegen stond Mexx langs de kant en dit jaar was ik zelfs sneller binnen dan Anita, die nog in Malden stond te kijken. Het blijft bijzonder als mensen je naam roepen of je succes wensen.”

Bos kijkt inmiddels alweer vooruit naar volgend jaar.

“Aan iedereen die volgend jaar voor het eerst mee wil doen, geef ik graag één advies: zorg eerst dat je een startbewijs weet te bemachtigen. Dat is tegenwoordig misschien nog wel de grootste uitdaging. Daarna is het vooral een kwestie van goed trainen. Met een goede voorbereiding kun je echt genieten van deze geweldige week.

Met vijf succesvolle deelnames op zak kijk ik alweer vooruit. Volgend jaar sta ik gewoon weer aan de start om voor mijn volgende mijlpaal te gaan: de medaille met het kroontje. Maar eerst wil ik weer lekker gaan hardlopen. Op dit moment geeft me dat meer uitdaging dan wandelen. Juist die afwisseling maakt het leuk. Eén ding weet ik zeker: de Vierdaagse blijft een evenement waar ik tot nu toe ieder jaar weer naar uitkijk.”

Ook Harry Spekreijse, die tegenwoordig niet meer in Hengevelde woont maar nog regelmatig in het dorp te vinden is, kijkt met een goed gevoel terug. Na zijn uitval van vorig jaar was het halen van de finish extra bijzonder.

“Nadat ik vorig jaar met een (scheen)beenvliesontsteking was uitgevallen, vond ik de Vierdaagse welletjes. Mijn partner Josine had ook niet meegedaan in verband met knieproblemen. Maar in november begon het toch weer te kriebelen en omdat ik de afsluiting erg onbevredigend vond, hebben we ons toch weer opgegeven voor de editie van dit jaar.

We hadden vooraf behoorlijk getraind, maar dinsdag begonnen we toch met de nodige scepsis: komt de beenvliesontsteking terug, houdt de knie het en houdt de hamstring het?

Nou, die eerste dag viel knap tegen. Niet zozeer door lichamelijk ongemak, maar vooral door de route: het was heel warm en op sommige plaatsen, zoals Bemmel en Lent, zo druk dat we in een kwartier maar een paar honderd meter vooruitkwamen. We waren behoorlijk kapot en de twijfel sloeg nog meer toe.

Woensdagmorgen begonnen we toch weer met frisse moed. Die dag liep het prima. Alle dagen stond er weer veel publiek langs de route en in elk dorp was het feest, met muziekkorpsen, dj’s en live muziek. De sfeer was overal weer geweldig.

Donderdag kreeg Josine last van haar knie, maar nadat we deze hadden ingetapet, konden we gelukkig door. Vrijdag haalden we met gemak en een voldaan gevoel de finish.”