Diamanten huwelijk voor Hennie en Annie Huisstede: “We worden steeds meer gehecht”

Een diamanten huwelijk zie je niet elke dag. Voor Hennie en Annie Huisstede was het woensdag 22 april zover: 60 jaar samen, vol herinneringen, hard werken en vooral veel liefde. Met een bezoek van burgemeester Ellen Nauta kreeg deze bijzondere mijlpaal een extra feestelijk tintje.

Zestig jaar geleden stapten Hennie Huisstede en Annie Wewer dus in het huwelijksbootje. Na een periode in Goor te hebben gewoond, streek het gezin neer in Hengevelde. Samen kregen zij twee kinderen: Astrid (woonachtig in Haaksbergen) en Ben (Hengevelde), en inmiddels zijn er ook vier kleinkinderen: Kim, Debbie, Jearon, Jari en één achterkleinkind Rein met tweede opkomst.

22 april 1966

Annie: “Als je vroeger met een niet-katholieke jongen thuiskwam, viel dat niet altijd goed. Mijn vader, die als boerenknecht naar boer Epping kwam en hier al snel Nederlander werd, had daar zo zijn ideeën over.”

Hennie: “Het was in die tijd gewoon anders. Niet slecht, maar wel strenger dan nu. Je had eerst goedkeuring van huis nodig.”

“Daar heb je 60 jaar over gedaan”

De vraag hoe het voelt om 60 jaar getrouwd te zijn, levert meteen een lach op.
Hennie vult aan: “We voelen ons gelukkig. Ik was vroeger ’s morgens vaak op tijd en ’s avonds wel eens te laat, maar dat is allemaal weer goed gekomen ha ha.”
Annie: “Daar heb je 60 jaar over gedaan, ha ha!”

‘Denk maar aan dat liedje van de Dijk: een man weet pas wat ie mist als ze er niet is’

Wat waarderen jullie het meest aan elkaar?
Annie: “Dat we alle twee nog goed kunnen!”
Hennie: ”Dat Annie mie nog wa mangs achter de bokse an löp! Na het ongeluk van vorig jaar merk je pas wat je mist. Denk maar aan dat liedje van de Dijk: een man weet pas wat ie mist als ze er niet is”.

De liefde begon ooit op de dansvloer.
Annie: “Bij Dwars in de Hoeve, ik was daar samen met een vriendin. We hadden het er gisteren nog over gehad.”
Hennie: “Dat eerste dansje, daar begon het. Ik moest daarna toch deze kant op want ik woonde in Kerspel Goor, dus kon Annie mooi mee. Toen is de liefde ontstaan.”

Het ging in die tijd allemaal wat rustiger. “Je moet weten: Er was lang niet elke week wat te doen,” herinnert Hennie zich.

Op de brommer naar Giethoorn

Hun verkering kende mooie momenten, waaronder een vakanties die ze nooit meer vergeten.
Annie: “Ik herinner onze eerste vakantie nog goed! Met de brommer naar Giethoorn, samen met vrienden. Daar hebben we zelfs nog een foto van. We zijn met die brommer zelfs nog een keer helemaal naar Limburg geweest, dwars door Arnhem en daar ergens een pontje over. Het verkeer was toen een stuk rustiger.”

Hard werken en een hecht gezin

Voor hun huwelijk bouwde Hennie een huis in Goor en werd er hard gewerkt om alles voor elkaar te krijgen.
Annie zorgde thuis voor de kinderen en het huishouden: “Kleren maken, de tuin en de kinderen naar school brengen. We woonden in een prachtige buurt met veel gezinnen.”

Hennie: “Dat was de beste tijd. Ik kon het alleen verdienen. We gingen elk jaar op vakantie, maar er werd ook altijd hard gewerkt. Zes dagen per week en daarnaast nog de moestuin. En in het begin zelfs op zondagochtend aan het werk!”

Vlnr: Astrid en haar man Tonnie-Annie-Hennie-Ben

Trots en tradities

Waar ze het meest trots op zijn?
Annie: “Kinderen, kleinkinderen en achterkleinkind.”
Hennie: “En vroeger de kinderrijke buurt, dat was goud waard.”

Tradities zijn er ook nog altijd. Annie zet nog steeds koffie op de ouderwetse manier: Opgieten! Annie: “Het koffiezetapparaat staat boven, opgieten is toch de lekkerste koffie.”
En Hennie, die blijft zolang het kan actief in de moestuin en met zijn vrijwilligerswerk bij de WVV’34 om het oud papier op te halen.

Door dik en dun

Na een ongeluk van vorig jaar beseften ze des te meer wat ze aan elkaar hebben.
Hennie: “Dan merk je pas wat je mist. We kunnen niet meer zonder elkaar en houden elkaar goed in balans.

Mooiste herinneringen

Voor beiden de geboortes en in het bijzonder van zoon Ben. Hier heeft Annie voor in het ziekenhuis gelegen. Na zeven maanden ziekenhuis werd het gezin herenigd. Dit was een bijzonder moment.
Ook denken ze aan mooie reizen zoals in Duitsland met het hele gezin, Tunesië en Gran Canaria. Maar natuurlijk ook onze trouwdag was bijzonder.

De bruiloft

Annie: “Dat was bij Assink, een mooie herinnering. Mijn trouwjurk werd gemaakt door mijn zus en het bruidsboeket door Kuipers in Goor.”
Hennie: “De bruiloft was geweldig! Familie, vrienden en kennissen waren er allemaal. Er werd veel gedanst en ook lekker gegeten. Het was een groot feest.”

Feest op vertrouwde plek

Het diamanten jubileum wordt op een passende manier gevierd.
Annie: “We gaan op herhaling: weer naar Dwars in de Hoeve, samen met familie, vrienden en de buurt.”
Hennie: “We worden hoe langer hoe gekker met elkaar, en steeds meer gehecht.”

Een prachtig jubileum voor een echtpaar dat na zestig jaar nog altijd zichtbaar geniet van elkaar én van het leven in Hengevelde.

Namens de redactie van Wegdamnieuws: Van harte proficiat en nog vele gezonde jaren samen!

‘Het was soms hard werken’
Nog vele gelukkige jaren samen!