‘De kinderen ga ik enorm missen’

DE LIEFDE
Sanne gaat naar Curaçao. Ze houdt dezelfde koning, maar wordt inwoonster van een ander land sinds het Caribische eiland autonoom geworden is. Maar waarom? De liefde dus. Lesley is de schuldige. Hij komt uit Barneveld, maar stak al eerder de Atlantische Oceaan over om zich op het prachtige eiland te vestigen.

‘Lesley is de schuldige’

Hij is er gymnastiekleraar op een basisschool. Sanne vertelt dat ze hem daar leerde kennen tijdens een vakantie. ‘Maar toen hij daarna in Nederland was, zijn we begonnen te daten.’ De vonk sloeg over. Wie haar volgt op Instagram zag de foto’s en zag aan haar dat er iets heel leuks gebeurd was.
Dat ze haar partner ergens anders op de wereld zou treffen, is niet gek. Sanne is een reislustige vrouw. ‘Ik hou van avontuur, hou van het ontdekken van nieuwe plekken en van het leren kennen van andere mensen. Ik ga steeds naar een ander oord. Sinds zeven jaar doe ik dat elke vakantie. Soms gaat mijn zus Nienke mee. Ze was er ook bij toen ik op Curaçao Lesley voor het eerst ontmoette.’

MEANDER
Sanne zal in Willemstad, de hoofdstad van het eiland, ook weer op een basisschool gaan werken. Ze gaat groep doen op de privé school Meander. Na een tip van Lesley solliciteerde ze vanuit Nederland op deze school, werd een week later uitgenodigd voor een gesprek (online) en kreeg enkele dagen de melding dat ze aangenomen was. In de meivakantie is ze wezen kennismaken.

LEVEN
Vooralsnog heeft de oud-Hengeveldse een positieve indruk van het nieuwe land. ‘De zon, de vrolijkheid, de optimistische mind-set, het rustige tempo. De mensen leven er meer in het moment. Ze plannen niet teveel vooruit. Dat spreekt me aan, hoewel ik niet weet wat er in de toekomst gaat gebeuren of hoe ik me over een paar jaar zal voelen.’

Maar Sanne heeft ook wel was minder goede kanten gezien op het eiland. Ze noemt het contrast tussen arm en rijk, tussen de toeristen en de autochtone bevolking. Ze schrok een beetje van het gegeven dat er scholen zijn van de staat voor de kinderen van de minder vermogenden en privé scholen voor kinderen van de rijkere ouders. ‘En verder zijn er op Curaçao veel straathonden, zitten er gaten in de wegen en gaat ’s ochtends iedereen over dezelfde hoofdweg naar het werk en waardoor je steevast in de file staat. Aan de infrastructuur mankeert nog wel het een en ander.’

DUBBEL
Als je verhuist naar een ander land, moet je eerst afscheid nemen. Dat gebeurde in de afgelopen week. Ze typeert het als een rollercoaster van emoties. Op de Petrusschool werkte ze zeven jaar met enorm veel plezier. ‘Ik was heel blij met de kinderen en de collega’s. Het was een prettige werkplek, waar ik me altijd thuis gevoeld heb. Ik wil er zelf vertrekken, maar ik vind het heel moeilijk. Heel dubbel allemaal.’
Het afscheid werd op fijne wijze gevierd, vertelt ze. Ellen, onze directeur, hield een mooie speech met rake, persoonlijke woorden. Ik ben enorm dankbaar het zo goed voelt. De kinderen ga ik enorm missen. Aan het eind van elk schooljaar had ik dat ook altijd al. Je bouwt samen iets moois op en dan ga je uit elkaar.’
Haar vader Jan kruide haar op de welbekende manier de school uit net als met de kinderen van groep 8 gebeurde. ‘Het was bijzonder om zelf ook eens in de kruiwagen te zitten.’

Sannes vader Jan kruit de vertrekkende juf de school uit

SFEERMAKER EN AMBASSADEUR
Van de ander kant zag de school een geliefde leerkracht vertrekken en dat is een gemis, zegt opperhoofd Ellen Bouwmeester. ‘We hebben afscheid genomen van een creatieve en betrokken leerkracht. Ze wist kinderen te inspireren en liet zien dat onderwijs zoveel meer is dan lesgeven alleen. Via haar filmpjes als jufsanne123 bracht ze ons mooie vak op een positieve manier onder de aandacht en liet ze een groot publiek zien hoeveel plezier, creativiteit en liefde er in het onderwijs zit. Binnen ons team was ze een echte sfeermaker. Haar enthousiasme, de korte lijntjes met ouders en haar positieve energie gaan we enorm missen.’ Als dat geen mooie woorden zijn… ‘Ik zag Sanne als een ware ambassadeur van het onderwijs’, besluit ze.

SCHOOLKAMP
Sanne hoeft niet lang na te denken over de mooiste herinneringen van de zeven schooljaren op de Petrusschool. ‘Dat was elk jaar het schoolkamp. Dat was steeds weer iets speciaals. Ik had ze in de klas gehad en leerde ze dan in die intieme setting nog beter kennen. Zo namen school en leerlingen elk jaar op speciale wijze afscheid van elkaar. Ieder jaar mocht ik mee en ik was er altijd weer blij mee.’

Sanne met haar ouders en zus Nienke

UITZWAAIEN
Medio augustus gaat ze. Haar ouders Jan en Thea en zus Nienke gaan haar op Schiphol uitzwaaien. Hoe zal dat zijn? Sanne glimlacht. ‘Ik wil er nu nog niet over nadenken. We hebben afgesproken dat we pas op het vliegveld gaan huilen. Maar het is nu al een paar keer mis gegaan. Eerst heb ik nog een afscheidsfeestje voor vrienden. En ik heb afgesproken om in de vakanties terug te komen.’

Dan zijn er ook nog haar succesvolle items op TikTok (133.000 volgers) en Instagram (62.600 volgers). Ze denkt er daarginds mee door te gaan. ‘Ik ga me daar eerst settelen en mijn woonplek ontdekken. Daarna gaan we ermee door, denk ik. De school gaf aan dat ze het leuk zouden vinden.’

GENIET
Tot slot, wat zou je nog tegen de kinderen van de Petrusschool willen zeggen?
‘Ga respectvol met elkaar om, leer duidelijk je grenzen aan te geven en geniet van het leven.’