Uit de oude doos: ‘Paul Wegdam terug bij WVV’

Welkom bij ‘Uit de oude doos’.  Een rubriek waarin we artikelen uit vervlogen tijden herbeleven. Het is bijzonder om stil te staan bij een tijdperk waarin de wereld er anders uitzag en denkwijzen een andere kleur hadden. Laat de nostalgie de boventoon voeren terwijl we samen terugblikken op herinneringen die nog altijd warmte oproepen.

Hieronder een vraaggesprek met Paul Wegdam in juli 1978, die na drie jaar weer bij WVV komt voetballen.

Aan hem de vraag waarom hij toendertijd wegging?
“Ik liep al enkele jaren met de plannen rond om het hogerop te proberen, maar mijn studie stond altijd voorop. Van de vier jaar dat ik bij WVV in het eerste voetbalde, eindigden we drie keer op de tweede plaats. Ik moest toen in dienst en dacht daarmee wat mis te hebben voor voetbal. Aangezien ik het dus bij WVV niet meer zo zag zitten besloot ik het alsnog hogerop te proberen, ondanks dat ik wist dat het misschien te laat was en ik eerder had moeten gaan”.

Waarom Hengelo?
“Mijn gymleraar Job Hoesma werd trainer van Hengelo en hem kende ik goed. Dat gaf ook zekerheid over een plaats in het eerste en Hengelo draaide goed mee. Verder kom ik ook nog naar Haaksbergen of Achilles, maar bovengenoemde gaf de doorslag”.

Tevreden?
“Ik heb er dus 3 seizoenen gevoetbald. In het 1e jaar moesten we knokken tegen degradatie en Job Hoesma vertrok, hij vond Hengelo niet professioneel genoeg. Hengelo had een prima jeugdafval waarvan 5 jongens met de terugkomst van Kalsbeek (waar Hengelo altijd goede ervaringen mee had) in het eerste kwamen. Dat zag ik niet zitten. Bovendien leek de hoofdklasse me het hoogst bereikbare en misschien dat dat er nu in. De rekentoetsen in mijn 3e jaar vielen voor m’n studie weer wat tegen, had meer aan het eindexamen en dacht: ik ga weer naar een goede hoofdklasser. Men praatte mij dat uit het hoofd. Het zou echt wel komen zei men, aangezien van de jeugd die één jaar eerder als ik moeite om me te houden, ik draaide lekker, lag goed in de groep en met trainer ging het prima mee. Dus gebleven.

Afgelopen seizoen draaiden we nu de subtop mee, maar dat lag meer aan het niveau van de tegenstanders. Voor mij een zeer pover voetbaljaar dus. Trouwens: ik had de briefjes gekregen van WVV en ik tele- fax de luxe opmerking: heb gezegd dat ik weg wilde. Dat viel het natuurlijk niet in goede aarde. Maar om het voornemen uit te stellen: bij Hengelo dacht men dat ik weg wilde en WVV dacht dat ik kwam. Ik had me eerder voorgenomen dat ik naar een hoofdklasser wilde. Had een gesprek met de voorzitter en trainer.

Ze legden uit hoet het ging bij Achilles en zodoende ben ik me dat ik nog niet direct op een plaats in het eerste kon rekenen. Dus geen zekerheid. Maanden zat ik er eigenlijk dus over na te denken, om na het seizoen weer naar WVV te gaan. Je weet dat de sfeer hier goed is, je kent de mensen en uiteraard is de waardering ook groter. Ik voetbalde wel lekker bij Hengelo, maar je bent daar tegenover ook alleen maar om te ballen en er zat daar geen voortzetting in. Als Hengelo hoofdklasser was geworden, was ik niet weggegaan”.

Is dit het eindpunt en wat verwacht je ervan?
“Heb WVV vier keer zien voetballen op het eind van het seizoen en dat viel me 1 keer tegen. Natuurlijk waren dat zonodige trainingen voor WVV, maar ik denk dat het goed in elkaar zat, maar mijn enige gebrek is de balbehandeling op het middenveld steeds en zo’n taak zie ik niet zitten. Dat wil nog niet zeggen dat ik hier blijf. Mijn studie gaat voorop, dat heeft altijd zijn invloed gehad op mijn besluitvorming. Voorlopig blijf ik bij WVV en verder zie ik wel. Aangezien per slot van rekening heb ik WVV in jaren niet meer gezien en kan ik niet afgaan op wat ik hoor”.