Frank Stevens stopt per direct als raadslid: “Ik kan er met mijn verstand niet bij”

Frank Stevens heeft als raadslid van de fractie Progressief in Beweging besloten zijn raadswerk nog voor het zomerreces neer te leggen. Bijgevoegd vinden jullie zijn motivatie hiervoor die naar Wegdamnieuws werd gestuurd.

Beste mensen, na een korte bezinningsperiode heb ik besloten mijn raadlidmaatschap op te geven. Aanleiding vormen de zoveelste frontale en vooral misplaatste aanval van zelfbenoemd raadsvolger Carel Groothengel op In Beweging, én het alsmaar uitblijven van een afkeurende reactie daarop van het bestuur van de (voormalige) lokale PvdA-afdeling.

En dat is zo enorm jammer want de afgelopen maanden waren geweldig om mee te maken.Zowel in aanloop naar de verkiezingen als ook erna, ondanks de voor ons teleurstellende uitslag.

De inzet, betrokkenheid en de gedrevenheid van de leden van zowel GroenLinks-PvdA (inmiddels PRO) als In Beweging tijdens de campagne was hartverwarmend. Want laat dat ook duidelijk zijn, het is slechts een enkeling zoals Carel die er negatief in staat. Dat maakt mijn vertrek voor mezelf ook zo wrang. Ik verlaat een uitermate enthousiaste gedreven club mensen, iets dat de beslissing te stoppen extra moeilijk heeft gemaakt.

Wie mij kent weet ook dat ik niet van het moddergooien ben en vooral op zoek ben naar wat ons bindt. Dat is ook de aanpak die we binnen In Beweging hanteren, wij zijn geen moddergooiers, we zijn van de constructieve toon. Maar we zijn ook van openheid en er zijn gevallen dat we openheid zwaarder vinden wegen. En voor mij is dit een dergelijk geval.

Al jaren stoor ik me aan de door Carel en andere politici ingezonden stukken waarin negativisme de boventoon voert. Politieke tegenstanders en zelfs medestanders wordt om van alles en nog wat de maat genomen waarbij ik me vaak heb afgevraagd wat nou het doel van deze uitingen was.

Wat denkt/hoopt de schrijver er mee te bereiken? Ook wij van In Beweging (en in mijn geval eerder de SP) waren regelmatig het doelwit. En omdat je elkaar toch nodig had, werden er vervolgens weer talloze gesprekken gevoerd om de ontstane wrevel weg te nemen. Ontzettend vermoeiend, dat was het. Echter, doordat ik destijds deel uitmaakte van zelfstandig opererende fracties, kon ik dat vaak uiteindelijk wel laten afglijden. Ten slotte moet je als politicus ook maar tegen een stootje kunnen.

De laatste tijd merk ik echter dat ik het me steeds vaker persoonlijk aantrek en vooral dat het onveilig aanvoelt. Sinds onze vergaande samenwerking met GroenLinks en de PvdA, waarvan Carel deel uitmaakt, ervaar ik het steeds meer als een mes in de rug.

Het punt waarbij het voor mij echt fout gaat is dat hij voor zijn aanvallen regelmatig zaken aanhaalt die hij heeft meegekregen als deelnemer aan de gezamenlijke overleggen en/of mailwisselingen.

Hierdoor voelt het voor mij niet veilig om vrijuit met elkaar te spreken. En nee, er werden door ons helemaal geen al te spannende of geheime zaken besproken, dat is nu ook juiste het vreemde in deze. Woorden en meningen worden op de een of andere manier door Carel vaak op een andere wijze geïnterpreteerd. Er wordt echt van alles en nog wat verdraaid. Als ik zijn stukken lees dan lijken we in een totaal andere werkelijkheid te leven.

Extra vervelend is dat hij er, hoewel uitgenodigd, zelden tot nooit was op de momenten dat we zowel voor als na de verkiezingen met elkaar bespraken hoe we een en ander zouden aanpakken. Dus je bent er niet bij, krijgt maar de helft van het verhaal mee, doet geen navraag naar hoe zaken bedoeld zijn, gaat niet in gesprek, maar voelt vervolgens wel de behoefte om in het openbaar mensen neer te sabelen. Ik kan er met mijn verstand niet bij.

Vanuit In Beweging hebben we de PvdA regelmatig tevergeefs verzocht in het openbaar, afstand te nemen van de gedane uitlatingen. Enerzijds omdat het voor steeds meer betrokkenen onveilig voelt en anderzijds omdat de door Carel geplaatste stukken schade toe brengen aan onze samenwerking en zelfs aan de lokale politiek in zijn algemeenheid. Terwijl in tegenstelling tot de landelijke politiek en veel andere gemeenten juist in Hof van Twente politici en politieke partijen naar mijn ervaring, wel op een fatsoenlijke manier met elkaar omgaan. Iets dat je bij het lezen van de stukken van Groothengel niet bepaald zou denken.

De PvdA-afdeling Hof van Twente (inmiddels dus opgegaan in PRO) staat, hoewel men het veelal niet eens is met de kritiek en de wijze waarop Carel dit ventileert, op het standpunt dat iedereen het recht op vrije meningsuiting heeft en dus ook elke vorm van kritiek openbaar mag uiten.

En daar houdt het voor mij op! Vrijheid van meningsuiting is weliswaar een groot goed maar heeft naar mijn fatsoensnormen namelijk wel grenzen. En die grenzen worden zoals ik hierboven beschreef al geruime tijd, en in steeds toenemender mate, overschreden. Inmiddels tot een, voor mij volstrekt onaanvaardbaar niveau. Helaas voel ik me als gevolg van dit verschillende inzicht, genoodzaakt te stoppen met mijn raadslidmaatschap. Het voelt niet goed, het voelt niet veilig en als gevolg daarvan, wil en kan ik zo niet verder.

Tot slot, mijn excuses aan degenen die op mij hun stem uitgebracht hebben, dank voor jullie vertrouwen! Het spijt me ontzettend dat ik hier geen verder vervolg aan kan geven.

Met vriendelijke groet,

Frank Stevens