woensdag, 26 december 2018 06:18

Nieuwe doodgravers gevraagd

Ze zijn de zeventig gepasseerd. Het is mooi geweest, zeggen ze. Het delven van een graf, vooral als het om een dubbele versie gaat, valt hen steeds zwaarder. Frans Blokhorst en Bennie Rupert stoppen als doodgraver oftewel grafdelver op het kerkhof van het dorp. Ik was benieuwd naar de gang van zaken bij dit serieuze karwei. De twee zwagers begonnen in 2011 met hun nieuwe vrijetijd job. Acht jaar geleden. Ze herinneren zich nog dat het graf van Jan Knol het eerste was. Tonnie Broshuis en Jan Derkink stopten ermee. Ze vonden de klus te zwaar en om dezelfde reden stoppen Frans en Bennie nu ook. ‘We hebben destijds meteen “ja” gezegd. Gerard Oude Meijers benaderde ons namens de parochie’, herinneren ze zich.

donderdag, 06 december 2018 09:01

De godfather van Hengevelde is niet meer

Soms zou je haast denken dat Marinus Kuipers onsterfelijk was. Bijvoorbeeld afgelopen zomer toen ik door de Eeftinkstraat reed en hij daar in zijn tuin bezig was en we nog even een prettig gesprekje voerden. Maar tamelijk plotseling is er dan toch een einde aan zijn leven gekomen en dat stemt ons droef. Fysieke malheur werd hem te machtig. De godfather van Hengevelde is 90 jaar geworden. We zullen hem missen, maar koesteren de lange tijd dat hij onder ons was. Want hij heeft Hengevelde veel gebracht. Onnoemlijk veel.

Wat is nou typisch Broshuis? Het antwoord laat zich raden. Ze zijn rustig en staan niet graag op de voorgrond. Zo kennen de Wegdammers de mannen en vrouwen van De Baas, zoals de familie uit de Stegenhoek in de volksmond genoemd wordt.
‘Maar’, zegt Tonnie, ‘als we bij elkaar zijn kan de discussie hoog oplopen.’
‘Omdat wij allemaal onze meningen hebben’, reageert Theo. ‘Maar als we uit elkaar gaan, heeft niemand met een van de anderen een probleem.’
De familie Broshuis staat centraal in de zevende aflevering van de serie over grote Wegdamse gezinnen.
(Foto. Eind jaren 40. Jans en Grade poseren met hun kinderen. Boven vlnr Marinus, Mien, Gerhard, Annie, Jan, Christien, Herman en Hendrik. Onder Tonnie, Frans, Theo en Bernard)

Glanerbrug is booming, althans qua voetbal. De drie clubs uit het grote grensdorp achter Enschede bezetten de eerste drie plaatsen van de ranglijst in de derde klasse A. Wie van deze drie wordt kampioen, Sportlust, Avanti W of Eilermark? Ik zeg Sportlust, want het elftal met oa voormalige semiprofs en –topamateurs in de gelederen, is heel sterk. Niki Leferink, de trainer van DSVD, zei vorige week al na de 4-1 nederlaag, dat Sportlust te goed is voor de derde klasse.  WVV, mijn club uit Hengevelde, was eergisteren aan de beurt op eigen veld. Het werd een nederlaag met dezelfde cijfers.
Driekwart van de derde klasse A zijn dorpsclubs als DSVD en WVV. Ze teren nagenoeg uitsluitend op aanwas uit de eigen jeugd en kunnen niet op tegen ploegen als Sportlust of Eilermark, die elk seizoen meer dan een handvol nieuwe spelers aantrekken. Eilermark begroette zelfs twaalf aanwinsten. Avanti kreeg er vijf bij en Sportlust zelf zes.
‘Ze geven die spelers een paar centen en dan komen ze graag’, zei iemand die het kan weten.
‘Juist niet’, zei iemand anders die het ook kan weten, ‘die spelers kennen elkaar. Ze zien wie er speelt bij Sportlust en willen er dan ook gaan voetballen, ook al spelen ze daar onder hun niveau.’ Feit is dat betrekkelijk jonge ex-profvoetballers als Dario Tanda, Kevin Spanjaard en Coen Gortemaker uitgerekend bij Sportlust neerstreken om hun carrière te vervolgen.
In 3A zijn de kaarten dus al geschud na vier wedstrijden. Sportlust, dat op zondag geen lagere elftallen heeft, won ze alle vier dik. In drie ervan scoorden de aanvallers vier keer. Alleen tegen NEO werd het ‘maar ’3-0. Wat wil je ook met jongens als Holtmann, Strijker, Hempenius en Spanjaard, die hun hele carrière al gemakkelijk scoren.
Avanti heeft ze ook alle vier gewonnen, Eilermark echter boekte één nederlaag (tegen NEO). Twaalf nieuwe spelers heb je maar zo niet ingepast.
In Glanerbrug kan in april de vlag uit. Sportlust wordt ongeslagen kampioen en promoveert. Avanti en Eilermark gaan hogerop via de promotiewedstrijden. Voor Glanerbrug en omstreken zou het mooi zijn en ook voor de derde klasse A die dan weer met minder megalomane concurrenten een mooie competitie kan vormen waarin iedere club kans heeft op promotie.
WVV gaat zondag naar Avanti. Wat zou een gelijkspelletje mooi zijn voor de groengelen, maar ik vrees het ergste.  Sportlust- Reutum wordt weer 4-1 en hopelijk krijgt Eilermark een lastige middag bij Saasveldia. NEO wint in Lonneker, wint daarna ook de meeste wedstrijden, maar zal het uiteindelijk gaan afleggen tegen de Glanerbrugse grootmachten. Overigens, november is de eerste feestmaand in Glanerbrug, want dan staan de eerste twee derby’s op de rol.

(Bron: TwenteSport.com)
maandag, 15 oktober 2018 05:24

Assink, overal leegte en stilte

Mijn neef André was zo aardig om mee te gaan. Hij heeft nog een sleutel van het voormalige horecabedrijf. De nieuwe eigenaar Marcel Eijsink (geen familie) was akkoord en zo dwaalden we op een dinsdagnamiddag in september door het pand dat ooit een bloeiend horecabedrijf was. Voorcafé, slijterij, bijzaal, kelders, grote zaal, toneel, toneelkelder, Schöppe, kantoor, keuken, de privékamers op eerste de etage. Ik wilde dat graag nog eens proeven, als een soort van afscheid van de omvangrijke zaak waar ik van kinds af talloze uren heb doorgebracht. Ik wilde graag het vermaarde bedrijf nog een keer van binnen zien, nog één keer de sfeer opsnuiven, wat ronddolen, herinneringen terug laten komen in mijn hoofd. Maar prettig was het niet. Verdrietig wel. Want overal hetzelfde beeld: leegte en stilte.