Het was me wel zo’n week. Je vliegt met je drone van plek naar plek. Zo volgde ik de sobere herdenking bij het oorlogsmonument bij de kerk. Overdag brachten al veel mensen, groot en klein, een prachtige bloemenhulde voor alle slachtoffers van oorlogen. Thomas Hofmeijer blies ingetogen “the last post”. De digitale speech van Burgemeester Ellen Nauta had een prachtig opbeurend verhaal voor Hengevelde. Zij refereerde aan een boek van Rutger Bregman “de Correspondent vooruitgang”. Hij schrijft: ”De meeste mensen deugen. Je moet anders kijken naar het gedrag van mensen. In elk mens schuilt goedheid. De behoefte aan liefde en vriendschap is sterker dan verlangen naar haat en geweld.” Dat is klare taal! De behoefte aan vriendschap en contact is het medicijn tegen de Coronaziekte. Wat willen we er weer graag uit. Intelligent thuiszitten begint ons te vervelen. De zolder is eindelijk opgeruimd. Veel ongebruikte spullen werden begraven bij Bruins en Kwast in Goor. Het tuintje was al vroeg “voorjaar klaar”. Dat eindeloze puzzelen begint ook eentonig te worden. Alle oude programma’s van “TV historie” hangen ons de keel uit.

Alle fietsroutes rond Hengevelde zijn al befietst. Stiekem hoop je onderweg vrienden tegen te komen om op gepaste afstand een babbeltje te kunnen maken. Natuurlijk fietsen en wandelen is ook een sport. Maar komt er eindelijk weer groen licht voor het beoefenen van sport in Hengevelde?

Afgelopen zondagmiddag van 11.00 tot 13.00 uur was er een speciaal Hengevelds programma op Hofstreek.fm. Het programma “Rondom 12” werd gepresenteerd door Paul Wegdam. Een uitzending om het “binnenzitten” te “versieren” met mooie muziek en treffende teksten!
De organisatie van de zomerfeesten zal het een primeur vinden. Zoveel talenten bij elkaar op de radiobühne in een programma van 2 uur. Welk artiestenbureau krijgt dat nou voor elkaar? Wat dat betreft kun je Paul Wegdam wel swingende zaken laten regelen. Zijn sonore rustige stem en fluwelen handen weten heel goed wat hij wil.

Eindelijk zag ik weer wat mensen. Ongewone bedrijvigheid in een troosteloze stille week. Lachende kinderen speurend in de rondte. Hard geschreeuw, hier is er weer een! Gô wat mooi. Ik naar buiten. Er was een heuse berenjacht gaande in Hengevelde. Kinderen die voor het eerst in de lente naar buiten mogen vol van enthousiasme en energie. Uit Artis was een beer ontsnapt! Zoek, zoek, zoek. Op verschillende vensterbanken keken diverse beren turend naar nieuwsgierig zoekende kinderen. Op zolder vond ik nog een knuffelbeer van mijn zoon. Gelijk bleef een gezinnetje staan. Mijn beer had contact. Ze zwaaiden naar mij! De lachend enthousiaste kinderen maakten mij erg vrolijk. Dat liep zo de hele middag. De dag kon niet meer stuk.

“De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft. Het leven is de moeite waard. Met soms wel wat verdriet, maar met liefde, geluk en plezier in’t verschiet”. Ik moest even denken aan dit liedje van Willeke Alberti. Zo treffend en zo echt.

Origineel zijn de ideeën. Vernieuwende plannen komen in Hengevelde spontaan tot bloei. Hoe kom je op zo’n gedachte? Of heeft Esther Schonenborg, als kersverse voorzitter van de Ouderraad van de Petrusschool, haar creatieve stempel nu al gedrukt op een fantastisch plan.

Uitdagende Carnavalsleus van C.V. de Höftemennekes leidt(lijdt) tot opwindende en fantasievolle speculaties.
Het afgelopen weekend werd er in veel plaatsen weer uitbundig carnaval gevierd. Even iets anders doen, zonder zorgen, adjudant, jonkvrouw of lid van de club van wijze mannen: de Raad van elf. Je ziet ze elk jaar weer. Keurig in een bijpassend tenue. Mannen die graag vrouw willen zijn en dan meestal in de meest gedurfde outfit ten tonele komen. Je ziet boeven en politieagenten die samen plezier hebben met hun rol. Ondanks storm en regen kwam je overal Carnavalsvierders tegen.

Pagina 1 van 7