woensdag 23 augustus 2017
Inloggen

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Zie deze bijzondere foto van twee bodybuilders. Of veel andere opnames onderaan dit artikel. Het zijn veelal Amsterdammers, op de foto gezet door een 48-jarige oud-Hengeveldenaar. In de Elfersstraat was hij een opvallende jongen in een opvallend gezin, de eerste kleurlingen van het dorp. Tegenwoordig woont Dervin Curiël onopvallend aan een lange, brede straat in Amsterdam Oost, in een flat van 7 hoog. Onopvallend wonen wil nog niet zeggen dat niemand hem kent. Integendeel. Dervin is in de hoofdstad een gerenommeerd fotograaf. Bekijk zijn website maar eens.
Wat is er verder geworden van die kleine, speelse Antilliaan die als 6-jarig jongetje met zijn ouders vanuit Curaçao naar Nederland vertrok en via enkele azc’s in Hengevelde terechtkwam? Een interview.

Oog voor alles, oor voor velen

  • vrijdag, 30 juni 2017 18:15

“Oog voor alles, oor voor velen”, staat er op de rouwbrief en boven de advertentie. Een voortreffelijke typering van tante Toos Leferink-Bebseler in slechts zes woorden. Want zo was ze. Tot bijna haar laatste dagen toonde ze haar scherpe waarnemingsvermogen, vroeg ze belangstellend naar je gezin en je plannen en luisterde ze met volle interesse naar je verhaal.
Ze is bijna 94 jaar geworden, dat is natuurlijk prachtig, maar toch brengt haar overlijden een verdrietige stemming bij mij teweeg. Ik ging regelmatig een uurtje bij haar en haar zoon Clemens langs. Even praten, even infomeren hoe het met haar ging, de perikelen van het melkveebedrijf bespreken en even horen wat er in de familie zoals gebeurt. Dat waren altijd fijne uurtjes.
(De foto is uit 2007)

Gekkenwerk

  • dinsdag, 27 juni 2017 18:02

Mijn vrouw kon vanmorgen een uurtje later beginnen. Als groepsleerkracht (zoals tegenwoordig een onderwijzeres van de basisschool genoemd wordt), had ze het eerste uur vrij. Want staking. Eindelijk, ik zeg eindelijk, stellen de leerkrachten een daad. Ze staken een uur. Dat zal ze helpen, die regering van ons. Het is niet te geloven wat een groepsleerkracht zoals mijn vrouw Inge allemaal voor de kiezen krijgt. Ze heeft dit jaar Groep 8 en werkt op papier drie dagen, de maandag, dinsdag en woensdag. Denk echter niet dat daarmee de kous af is. Het kan zomaar zijn dat ze donderdag of vrijdag ook nog even naar school gaat. Of een hele vrijdag met de voorbereiding van lessen bezig is. Of zondagmiddag, want dan is het lekker rustig in school en kan ze het lokaal op haar gemak in sinterklaas- of kerstsferen brengen. Hoewel het dan regelmatig voorkomt dat een collega hetzelfde dacht en ook ergens in een lokaal aan het werk is.

Vier eeuwen familie Geelen in Twente

  • maandag, 06 februari 2017 21:34

Monnikenwerk was het, het boek dat Marinus Geelen (70) schreef. De Hengeveldenaar van de Gorsveldweg begon in 2009 met een onderzoek naar zijn familie en dat was een pittig karwei, zeker ook omdat Marinus zeer grondig te werk ging. Eigenlijk is zijn moeder Dina ook een beetje ‘schuldig’ aan de gigantische klus. ‘Ze zei altijd dat de familie Geelen afkomstig was uit Limburg’, vertelt hij. Dat had gekund, want in Limburg wonen ook Geelens. Marinus ontdekte echter dat zijn moeder ongelijk had, maar helaas heeft ze de uitkomsten van zijn speurwerk niet meer meegekregen, want ze is op 26 maart 2006 overleden.
De familie Geelen heeft in de zeventiende en achttiende eeuw nabij Bentelo gewoond en daarna in andere dorpen en buurtschappen. Marinus ging de gangen na van veertien generaties en legde de weerslag van zijn onderzoek vast in een boekwerk van liefst 272 pagina’s. Beschrijvingen, staatjes, overzichten en foto’s. 

 

De man met  de kromme dissel

  • zaterdag, 04 februari 2017 14:47

Op 17 juli 2009 schreef ik een artkel over Johan Escher, de man waaraan ik goede herinneringen bewaar. Hij is gisteren op 83-jarige leeftijd overleden (zie elders op Wegdam Nieuws het bericht hierover)).
Het verhaal uit 2009 staat in het boek Wegdammers I. Ter gelegenheid van zijn overlijden, heb ik het verhaal hieronder nogmaals geplaatst. 

Sommige tegenstanders liet hij tegen zijn eikenhouten heup opknallen, anderen gingen over de maaibalk en weer anderen werden geconfronteerd met zijn zogenaamde kromme dissel. Het zijn de speciale vaktermen van Johan Escher, alias n Ooln. Hij had zijn eigen jargon. Nobby. Zo noemde hij zijn vriend Gerrit Karnebeek, omdat hij leek op de befaamde Nobby Stiles uit het Engelse elftal. Meer voetballers hebben hun bijnaam aan hem te danken.
Half Twente kent hem, heel Goor ook en gans Hengevelde en Markvelde eveneens. ‘Ik kan wel een boek schrijven’, zegt hij. ‘Er kan niemand gekker zijn van voetbal als ik.’ De ene herinnering na de andere schiet hem te binnen. In zijn grote hoofd bevindt zich een gigantisch opslaggebied aan voetbalfeiten, verhalen en anekdotes. Groot hoofd? Inderdaad, zijn vrouw Lien is momenteel een pet voor hem aan het naaien. Er is namelijk nergens een hoofddeksel te vinden dat hem past.

Dorpsagenda powered by Lentelink DECOKAY

lent

agendahvelde

Dossier 50 jaar ZomerFeesten Hengevelde

zf50jaar

De verhalen van Gijs worden u aangeboden door

gijs1

Reacties van lezers

Koop bij onze sponsoren

waar

WN op socialmedia

Zoeken op deze site!

Spreuk van de week

Dit jaar gaan we met het vliegtuig op vakantie en ik neem mijn kanarie mee. Ik hoop maar dat hij niet ziek wordt, want dat beest heeft nog nooit gevlogen.

 

Tip spreuk: redactie@wegdamnieuws.nl 

Koop bij onze sponsoren

Koop bij onze sponsoren